Το προσφυγικό ζήτημα έχει προ πολλού φύγει από την αιχμή της ελληνικής επικαιρότητας, καθώς οι πρόσφυγες είναι πια λίγο έως καθόλου ορατοί στους επιθυμητούς χώρους των «άλλων», ιθαγενών και τουριστών. Ωστόσο, παραμένει για την Ελλάδα ένα σοβαρότατο πρόβλημα, που επισύρει δυσμενέστατη διεθνή κριτική (https://rm.coe.int/pdf/168074f85d) τόσο για πράξεις, όσο και για παραλείψεις στον κάθε άλλο παρά κατάλληλο χειρισμό του. Μέρος του ανεπαρκούς χειρισμού του προσφυγικού προβλήματος ανήκει στην αρμοδιότητα της αρχιτεκτονικής. Αντί για τόπους υποδοχής και φιλοξενίας, η Ελλάδα προσφέρει τόπους κράτησης. Παρ’ όλο που οι κατασκευές είναι επαρκώς στερεές ως κρατητήρια, οι ευρωπαϊκές προδιαγραφές –και αιτιάσεις- αφορούν τις άλλες δυο συστατικές -κατά τον Βιτρούβιο- παραμέτρους της αρχιτεκτονικής, την λειτουργικότητα και την ομορφιά, δηλαδή ζητήματα αρχιτεκτονικής ποιότητας, για τα οποία προφανώς δεν έχει υπάρξει η παραμικρή φροντίδα. Αφού μελετηθούν συνοπτικά τα αρχιτεκτ...